سطح زندگيش هميشه يكنواخت بود و زندگيش بالا رفتنى نداشت تا مستلزم تنّزل در طريق احتياط شود يا موجب اغماض از ترك شبهات گردد . از طفوليتم تا حال ابدا خ خ ياد ندارم كه پدرم حتّى يك ريال پول به تنقّلات از قبيل نقل و آب نبات و شيرينى و يا اسباب بازى بچه و نظائر اينها بدهد و يا پولى در طفوليتم به من داده باشد كه مجاز باشم در خريد اينها اى خوانندهء عزيز خواهشمندم اين دو سطر بالا را بار ديگر بخوان و كاملا خ خ در اطرافش فكر كن . گفتن و نوشتن آن آسان است ولى در مرحله عمل چه ارادهء آهنينى ميخواهد كه نفس را اينچنين رام كند كه زير بار اين حدّ از تقوى برود ، ميدانم كه ورد زبان من و شما وضع محيط و سطح زندگى است ولى آيا كى و تا چه حدّ ؟ . بلى اين را بخوان و مكرّر كن شايد بحول و قوّه الهى در من و شما هم تا حدّى اثر كند و بتوانيم خود را در بعض